Καθημερινές σκέψεις…

Όμορφο το κάθε Σαββατοκύριακο!

Και πως περνάει σαν νερό…

Πόσο διαφορετικά είναι τα πράγματα όταν δεν χρειάζεται να δουλεύει η μητέρα!

Θυμάμαι τον εαυτό μου παλιά, ακόμα και διακοπές να πήγαινα, βιαζόμουν να γυρίσω στο γραφείο. Μου άρεσε η δουλειά μου.

Τώρα πια προσπαθώ να βρω μια λύση να κάτσω σπίτι.

Μόνιμα και για πάντα!

«Θα βαριόσουνα» μου λένε όσοι με ξέρουν.

«Αποκλείεται» απαντάω.

Κι αν υπάρχουν πράγματα να κάνεις όταν δεν δουλεύεις!!

Κι αν μεγαλώσουν τα παιδιά κι ανοίξουν τα φτερά τους, υπάρχει καλύτερο πράγμα από το να μπορείς να ασχοληθείς εθελοντικά σε μια από τις τόσες οργανώσεις;

Το όνειρό μου είναι αυτό..

Το βραχυπρόθεσμο που εξελίσσεται παράλληλα και σε μακροπρόθεσμο.

Κάθε Δευτέρα πρωί που η κόρη μου δεν ξεκολλάει από πάνω μου όταν φεύγω…

Κάθε μέρα που της μιλάω στο τηλέφωνο και με παρακαλάει να πάω σπίτι…

Κάθε στιγμή που κάποιος άλλος διαβάζει το γιο μου…

Κάθε απόγευμα που είμαι με τα νεύρα σπασμένα από την κίνηση και δεν έχω το κουράγιο να παίξω πάντα με τον τρόπο που θέλουν…

Κάθε φορά που τρώμε το φαί της γιαγιάς και όχι το δικό μου…

Κάθε χρόνο που κάνω μαζί τους μόνο δεκαπέντε μέρες διακοπές και όχι τρεις μήνες όπως έκανε μαζί μου η μαμά μου… 

Κάθε μία από αυτές τις φορές και άλλες τόσες, λαχταράω να μείνω σπίτι!

Και νευριάζω, και κλαίω, και στεναχωριέμαι…

Και μετά το μετανιώνω…

Και σκέφτομαι ότι δεν πρέπει να είμαι αχάριστη!

Έχουμε την υγεία μας κι αυτό είναι το πιο σημαντικό!

Για όλα τα άλλα λύσεις βρίσκονται!

Και η κυκλοθυμία μου συνεχίζεται…

Πότε πάνω, πότε κάτω…

Αλλά θα μου πεις, έτσι είναι η ζωή!

Τουλάχιστον να ευχαριστιόμαστε την κάθε μας στιγμή, σαν να είναι η τελευταία, ακόμη κι αν τα πράγματα δεν είναι ιδανικά!

Να τα κάνουμε εμείς οι ίδιοι ιδανικά,

ή έστω να τα πλησιάσουμε…  

Advertisements

14 σκέψεις σχετικά με το “Καθημερινές σκέψεις…

  1. Λογικό το δίλημμα. Το καταλαβαίνω. Πιστεύω πως πολλές γυναίκες κάνουν ανάλογες σκέψεις. Απ’ τη μία ο λιγος χρόνος και οι οικονομικές ανάγκες κι απ’ την άλλη τα παιδιά και οι χαρές τους. Αλλά και τον λίγο χρόνο σου, αν καταφέρεις να τον περνάς ποιοτικά μαζί τους (ξέρω πόσο δύσκολο είναι), κάτι θα πετύχεις. Αν πάλι είσαι αποφασισμένη, να το ψάξεις το θέμα, περισσότερο, ίσως και να βρεις μια δουλειά που να μπορείς να την κάνεις απ’ το σπίτι κι έτσι να φτάσεις πιο κοντά στο επιθυμητό αποτέλεσμα. Πάντως, ο επίλογος σου δείχνει πως ξέρεις καλά τι έχει σημασία στη ζωή και το εκτιμάς αναλόγως, οπότε δεν χρειάζεται τίποτα να σου πούμε εμείς οι «απ’ έξω». Καλό απόγευμα. Τα φιλιά μου έχεις!

  2. εγώ πάλι, ποτέ δεν ήθελα να δουλεύω -το όνειρό μου ήταν να μπορώ να είμαι σπίτι, να κάνω πολλά παιδιά και να τα μεγαλώσω σωστά…άκου δεν θα είχα τι να κάνω στο σπίτι !!! 100000000 ενδιαφέροντα έχω -θα μπορούσα να κάνω οτιδήποτε!
    Μα…. τι να γίνει… δεν έρχονται όλα όπως τα θέλουμε… Προσαρμοζόμαστε λοιπόν, μ’ αυτά που έχουμε,και προχωράμε -κι αν κάποτε καταφέρουμε να κάνουμε τα όνειρά μας πραγματικά, γινόμαστε χαρούμενοι.

    Καλό σου βράδυ, γλυκιά μου νεραϊδόσκονη!!!!

    🙂

  3. Νομίζω ότι σαν εσένα είναι πολυάριθμες ελληνίδες εργαζόμενες και συγχρόνως μητέρες με αγάπη για τα παιδιά τους. Για όλα βρίσκεται χρόνος. Σίγουρα περιορισμένα είναι τα πράγματα, αλλά μέσα από την καθημερινότητά σου βρίσκεις και την διασκέδαση και τη χαρά. Φιλιά πολλά νεραϊδόσκονη μου

  4. @ Κατερίνα μου, το ξέρω αυτή είναι η μοίρα των γυναικών!
    Ποιοτικά προσπαθώ να περνάω το χρόνο μου μαζί τους – όσος χρόνος μένει δηλαδή, αλλά πίστεψέ με, με τα παιδιά αυτό δεν φτάνει!
    Το ποιοτικότερο είναι να είσαι μαζί τους κάθε ώρα και στιγμή…
    Να μην ψάχνεις το χρόνο αλλά να τον έχεις άπλετο!
    Απλά μαθαίνεις να ζεις έτσι και πληρώνεις το τίμημα των επιλογών σου!
    Καλό σου μήνα !

  5. Δύσκολοι καιροί για μανούλες (αλλά και για μπαμπάδες) Νεραιδένια μου. Ο ποιοτικός χρόνος είναι και ο πιο σημαντικός.Να μπορείς κάθε στιγμή να αφουγκράζεσαι το παραμικρό αχ του και το πιο αχνό γελάκι του!

    Φιλάκια πολλά και καλό μήνα!:)

  6. @ Και πολύ καλά έκανες που είχες αυτό το όνειρο νατασσάκι μου!
    Εγώ δουλεύω από 18 χρονών και να σου πω την αλήθεια τα πρώτα δέκα χρόνια περίπου δεν είχα πρόβλημα.
    Όμως τα πράγματα άλλαξαν τελείως με τον ερχομό των παιδιών μου και τα είδα όλα τελείως διαφορετικά!
    Αλλά πράγματι δεν μπορούμε να τα έχουμε όλα όπως θέλουμε!
    Πάντα κάτι κερδίζεις και κάτι χάνεις!

    Γλυκό γλυκό φιλάκι σε όλους σας
    και καλό μήνα 🙂

  7. @ Βασίλη μου όλα γίνονται, απλά κάποιες φορές μας πιάνει το παράπονο!
    Δεν μπορείς να προσπερνάς πάντα κάποια πράγματα!
    Κι όσο δεν μου αρέσει να γκρινιάζω,
    όλο και πιο συχνά τώρα τελευταία το κάνω 😦

    Φιλάκια πολλά κι από εμένα πορτοκαλένιε μου 🙂

  8. @ Θαλασσένια μου γλυκιά μου, δύσκολοι όντως και πολύ φοβάμαι ότι θα δυσκολέψουν ακόμη πιο πολύ!

    Πρέπει να βρούμε μια λύση να φτιάχνουμε τα πράγματα,
    για εμάς και για αυτό που θα χρειαστεί να αντιμετωπίσουν τα
    παιδιά μας αργότερα!

    Καλό μήνα, φιλάκι κι αγκαλίτσα !! 🙂

    ΥΓ εσύ είμαι σίγουρη ότι θα βρίσκεις τρόπους πάντα να
    ομορφαίνεις την καθημερινότητά σας! Είσαι από τους πιο
    γλυκούς ανθρώπους που ξέρω!!

  9. Ακριβως τα ιδια πραγματα σκεφτομαι κι εγω! Παρολο που δεν εχω ακομα παιδια…Δεν θελω να μεγαλωσουν αλλοι τα παιδια μου, νιωθω πως η ζωη περναει απο διπλα μου και δεν προλαβαινω να κανω ολα οσα θελω, ο εθελοντισμος ειναι κατι υπεροχο, αλλα προϋποθετει χρονο. Και γενικα, ολα οσα θελω να κανω προϋποθετουν οτι δεν θα χρειαζεται να δουλευω,οτι θα εχω τα χρηματα να συντηρω τον εαυτο μου και να μη λειψει τιποτα στην οικογενεια μου και να πληρωνω τα χομπυ μου. Πραγμα αδυνατο σημερα! Απο την αλλη, σκεφτομαι κι εγω οτι μου αρεσει πολυ η δουλεια μου με τους τρελλους ρυθμους της, οτι εχω την υγεια μου, οτι οικονομικα ειμαι ΟΚ, οτι οπως λες δεν πρεπει να ειμαι αχαριστη. Κι ομως, μερικες φορες οι μερες μου περνανε τοσο γρηγορα, χωρις καν να προλαβω να τις καταλαβω και νιωθω ενα κενο μεγαλο. Γαμωτο, μονο μια φορα ζουμε, θελω να ξυπναω με χρωματα και μυρωδιες και να ζω στο πετσι μου την καθε στιγμη, ομως το αγχος και το τρεξιμο δεν το επιτρεπουν. Κι αλλες μερες, γουσταρω πολυ τη ζωη μου ακριβως οπως ειναι.
    Οχι, δεν ειμαι διχασμενη προσωπικοτητα. Ειναι τα παραλληρηματα μιας διδυμου! Ο καλος και ο κακος διδυμος σε μια μονιμη κοντρα!
    Απαπα! Πηρα φορα!
    Καλημερα και καλο μηνα!

  10. @ Είδες πεταλουδίτσα μου; Φτάνουμε στο σημείο να νιώθουμε ότι έχουμε δύο εαυτούς!
    Όχι εγώ πια δεν την ευχαριστιέμαι τη δουλειά μου καθόλου.
    Παλιά ναι, τώρα όχι, την κάνω για καθαρά βιοποριστικούς λόγους!
    Όμως κάπως έτσι νομίζω είναι οι περισσότεροι και ειδικά οι γυναίκες.
    Και όταν κάνεις παιδιά, θα δεις ότι θα πνίγεσαι ακόμη περισσότερο!
    Τι πιο ιδανικό απ’ το να επιλέγεις τι θα κάνεις με το χρόνο σου, αλλά να έχεις και τα χρήματα ώστε να μην σου λείπει τίποτα.
    Και δεν μιλάμε για υπερβολές, αλλά στην σημερινή εποχή είναι δύσκολο να έχεις τα απολύτως απαραίτητα, όπως ας πούμε μια σωστή παιδεία για τα παιδιά σου, και εκτός από αυτό τα πράγματα δείχνουν να πηγαίνουν στο ακόμη χειρότερο!
    Τι να πω! Το μόνο που μας μένει είναι να ελπίζουμε και να προσπαθούμε για το καλύτερο!
    Κι εγώ πήρα φόρα 😀
    Καλό μήνα κοριτσάκι και σε σένα!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s