Κι εκεί που λες ότι τα πράγματα δεν πρόκειται να γίνουν χειρότερα….

Είμαι στην κίνηση (ως συνήθως) μποτιλιαρισμένη, προσπαθώντας να κάνω το καθημερινό μου δίωρο για να φτάσω στη δουλειά!

Ξαφνικά ανακαλύπτω ότι κάτι δεν πάει καλά με το πίσω αριστερό λάστιχο… λίγο ο θόρυβος… λίγο οι διπλανοί που με κοίταζαν με συμπόνοια και κάτι μου έδειχναν… οκ, να κάνω δεξιά….

σαν γνήσια Ελληνίδα βέβαια, εννοείται ότι λάστιχο δεν μπορώ να αλλάξω! Πόσο μάλλον πρωί πρωί, με ταγιέρ, τακούνια και ημίπαλτο!

Πέρασε περίπου μισή ώρα μέχρι να καταφέρω να σταματήσω κάποιον να με βοηθήσει, κι αφού έγινα ρεζίλι σε όλη την εθνική οδό, βγάζοντας στην άκρη του δρόμου ένα παιδικό καθισματάκι φαγητού, ένα ποδηλατάκι, ένα καρότσι και δύο παπλώματα που αδυνατώ να αφήσω στο καθαριστήριο εδώ και τρεις εβδομάδες, το λάστιχό μου είναι έτοιμο.

Μετά από τις σχετικές ευχαριστίες (αναγκάστηκα να κρατήσω και το τηλέφωνο του καλού Σαμαρείτη), κατά τις 10 και μισή έφτασα στο γραφείο, απ’ όπου με  το που μπήκα με έδιωξαν γιατί έπρεπε ΟΠΩΣΔΗΠΟΤΕ να κατέβω εγώ προσωπικά στο κέντρο για ένα ραντεβού στο Υπουργείο…

και φυσικά έπρεπε να ξαναπάω Κηφισιά πριν πάρω πάλι το δρόμο για τα δικά μου δυτικά προάστεια…

Επτά η ώρα το απόγευμα λοιπόν, έχοντας ξεκινήσει τη μέρα μου από τις έξι και μισή το πρωί, καταφέρνω να μπω στο σπίτι μου, όπου με περιμένουν τα μωρά μου, (να διαβάσουμε ο μεγάλος, να παίξουμε η μικρή) και εγώ το μόνο που θέλω εκείνη τη στιγμή είναι να φάω κάτι γιατί στο τέλος δεν θα φαίνομαι από την αδυναμία…. Τρώω με την κόρη μου αγκαλιά η οποία μου τρώει το μισό πιάτο και επιμένει να με ταΐσει εκείνη (ευτυχώς έχω προλάβει να αλλάξω ρούχα) και ξεκινάω το δεύτερο γύρο της μέρας μου..

Λίγο πριν έρθει η ώρα του ύπνου, και σαν να μη με έφτανε η κούρασή μου, μόλις ξεστόμισα ότι μπαίνω για μπάνιο, τρέξαν και τα δύο και άρχισαν να βγάζουν τα ρουχαλάκια τους να κάνουν πρώτα εκείνα.. Μη χαλώντας τους ποτέ χατήρι, τους έκανα μαζί προσθέτοντας άλλη μία ώρα δουλειά στη μέρα μου, να ξαναφέρω το μπάνιο σε χερσαία κατάσταση, στραγγίζοντας τη λίμνη του πατώματος!

Στον καναπέ πια, αποκαμωμένη κι έτοιμη να κοιμηθώ πριν καλά καλά κοιμήσω τα μωρά μου, μια τεράστια αγκαλιά τους, ένα «παπάω μαμά μέχι ουανό» της κόρης μου κι ένα «αν δεν είχα κι εσένα τι θα έκανα» του γιου μου, μου δίνουν όλη τη δύναμη του κόσμου να ξαναρχίσω αύριο απ’ την αρχή!!!

Advertisements

22 σκέψεις σχετικά με το “Κι εκεί που λες ότι τα πράγματα δεν πρόκειται να γίνουν χειρότερα….

  1. Τυπική δε λες Τίποτα Μάνο!!
    Πολλές φορές τα πράγματα όπως ξέρεις κι εσύ είναι ακόμη πιο δύσκολα!
    Αλλά από κουράγιο ευτυχώς νομίζω ότι όταν έχουμε αγάπη είναι αστείρευτο! Ένα τους ξεκαρδιστικό γέλιο αρκεί!
    Καλό σ/κ

  2. Υπάρχει πιο ξεκούραστη στιγμή από ένα «παπάω μεχι ουανό;» Εγώ θα έσπαγα πιο πριν όταν ήθελαν να με ταϊσουν στο στόμα. Νομίζω ότι αυτά τα μικρά τρυφερά αξίζουν στην ζωή, οι μικρές όμορφες στιγμές μας από όπου κι αν έρχονται. Φιλιά

  3. καλησπερα νεραιδοσκονη παρολη την κουραση κ την αναπαντεχη ταλαιπωρια λογο λαστιχου.. ηρθε η ποιο ομορφη ανταμοιβη… τρεις λεξεις.. συν το..»αν δεν ειχα κ σενα τι θα κανα».. να σου γεμιζουν για πολυ περισσοτερη κουραση ακομα την ψυχη.. μοναδικες στιγμες.. λογος θα λεγα καλυτερα να συνεχιζεις στην ζωη..δεν αλλαζονται με τιποτα οι στιγμες..

  4. καλησπέρα ωκεανέ μου, πραγματικά οι στιγμές δεν αλλάζουν με τίποτα… άλλωστε τι είναι η ζωή μας; πολλές στιγμές, κι αυτές είναι που μένουν….και σκέφτεσαι ότι κάτι καλό έχεις κάνει κι εσύ.
    Να σαι καλά

  5. @Διηάνειρα, τώρα πια νομίζω ότι όλος ο κόσμος στην εποχή μας περνάει πολλές δύσκολες μέρες. Το θέμα είναι να μπορείς να τις αντισταθμίζεις με καλές και ουσιαστικές στιγμές! Καλή σου μέρα

  6. ήταν να πιάσω δουλειά στις 6 το πρωί,και με σήκωσαν απο το κρεβάτι μου στις 2 τα ξημερώματα,κάπου στις 3 και μισή βρέθηκα μέσα σε μεταλλική μύγα ( 😛 ) και πριν λίγο επιτέλους γύρισα σπίτι για να ξαναφύγω σε καμια ώρα

  7. χαχα, ωραία παρομοίωση.
    Καλή συνέχεια σου εύχομαι στη μέρα σου και καλό κουράγιο.
    Να σκέφτεσαι ότι είμαστε κι άλλοι μεταξύ φθοράς και αφθαρσίας από κούραση, για να παίρνεις δύναμη (αν και από τον καιρό που σε διαβάζω έχω καταλάβει ότι έχεις μεγάλα αποθέματα).
    Φιλιά

  8. Νεραϊδοσκονη μολις σημερα ανακαλυψα το μπλογκ σου και χαιρομαι πολυ, γιατι διαβαζοντας σε ειναι πραγματικα σαν να ακουω τον εαυτο μου! Τετοια ταυτιση!Τελικα, δεν ειμαι τρελλη και δεν ειμαι μονη!

  9. Μάλλον γι αυτό… κάθε φορά που έβλεπα σχόλιό σου πήγαινα στο μπλογκ σου έτσι νόμιζα υποσυνείδητα ότι σου είχα μιλήσει. Είνακια και η κούραση από τη μέρα. Αλλά τι λέω δικαιολογίες είναι αυτά…. σωστό είναι να απαντάς και με τη σειρά. Φιλιά

  10. Χααα….. όλα όσα τα εν οίκω περιγράφεις., υπολόγισέ τα επί 5.. για μένα και το Γλάρο μου…
    Εγώ πάντως, τα πρωϊνά σπανίως έτρεχα γιατί ασχολούνταν εκείνος (ξεκινούσα νωρίτερ βλέπεις)
    Αλλά από διαβάσματα αποκλειστικά δική μου δουλειά
    Τώρα, ευτυχώς, μεγάλωσαν και δεν έχουν την ανάγκη μας
    ;-)))

    ΚΑΛΩΣ ΣΕ ΒΡΗΚΑ!!!

    Φιλί και Γλαρένιες αγκαλιές

  11. Επί πέντε;;;

    Είσαι η ιδανική μητέρα για εμένα! Αν μπορούσα θα έκανα κι εγώ πολλά παιδιά! Θέλει πολύ κουράγιο, πολύ μεγάλη υπόμονη και αστείρευτη αγάπη!!
    Που όπως φαίνεται τα έχεις όλα! 🙂

    Να ‘ σαι καλά γλαρένια μου και καλώς όρισες!!

    Γλυκό φιλί και από εμένα 😉

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s