Φέτος για πρώτη χρονιά αποφασίσαμε να κάνουμε κάμπινγκ το καλοκαίρι.
Είναι κάτι που δεν έχουμε κάνει ποτέ με τα παιδιά.
Μόλις το ανακοίνωσα στον γιο μου για να πάρω τη γνώμη του, μόνο που δεν με ξάπλωσε στο πάτωμα από τη χαρά του.
Μετά λοιπόν από τα φιλιά, τις αγκαλιές και τις χαρές, αποφάσισε να πάρει τη γιαγιά του τηλέφωνο να της πει τα χαρμόσυνα νέα…
Νίκος: ξέρεις τι θα κάνουμε φέτος το καλοκαίρι στις διακοπές;
Γιαγιά: τι μωρό μου;
Νίκος: θα κατασκηνώσουμε! και θα είμαστε όλη μέρα στη φύση, στη θάλασσα, θα κοιμόμαστε σε σκηνές, αλλά θα τρώμε σε ταβέρνες δεν θα τρώμε ζώα!!
Γιαγιά: τι λες παιδί μου;
Νίκος: ναι, ναι, η μαμά μου, μου είπε ότι θα τρώμε κάθε μέρα σε ταβέρνα, άρα δεν θα κυνηγάμε!!!
… περιττό να σας πω ότι το καμάρι μου νόμιζε ότι θα κατασκηνώσουμε στη ζούγκλα!!!
29 σχόλια
Απριλίου 2, 2008 σε 4:16 μμ
Απίστευτος ο μικρός!!!
Με σκηνή δεν έχω κάνει ποτέ διακοπές -μ’ αρέσει σαν ιδέα, μα δεν έτυχε…
Είναι σίγουρο όμως ότι θα το καταδιασκεδάσετε -και πιο πολύ τα μικρά!!!
Καλημέρα, μικρή μου νεραϊδόσκονη!!!
Φιλάκια και στον πανέξυπνο μικρούλη σου!
Απριλίου 2, 2008 σε 4:17 μμ
αχα! Και μεγιές -ωραία αλλαγή!
Απριλίου 2, 2008 σε 4:59 μμ
@ Είδες νατασσάκι μου! μ’ έστειλε πάλι
κι εμείς πρώτη φορά λέμε να κάνουμε με τα παιδιά, γιατί είμαστε σίγουροι ότι θα ξετρελλαθούν!!
Φιλάκια πολλά πολλά,
ο αστερΆκης είναι καλά έτσι;
ΥΓ με πέτυχες την ώρα των δοκιμών, ακόμα δεν ξέρω πιο θα αφήσω (χιχι), ζήλεψα τις πολλές ανοιξιάτικες ανανεώσεις!
Απριλίου 2, 2008 σε 5:01 μμ
Ωραία είναι σε κάμπιγκ, συμφωνώ με τον Νικόλα Χαχα! τα παιδιά μια απόλαυση είναι όταν εκφράζονται
Μια χαρά η ανανέωση και σε σένα. Φιλιά
Απριλίου 2, 2008 σε 7:21 μμ
Καλοριζικο το νεο λουκ! Πολυ καλο!
Χαρα στο κουραγιο σου! Και με 2 παιδια κιολας! Εγω μονη μου με τον καλο μου και δεν το αποφασιζω! Σαν ιδεα καλη ειναι, αλλα ρε γαμωτο αυτο με το κοινοχρηστο μπανιο…δεν μου καθεται καλα!
Παντως εσυ ειμαι σιγουρη οτι δεν μασας και θα περασετε τελεια!
Απριλίου 2, 2008 σε 9:50 μμ
Mεγειά, μεγειά
έχω ακομα τη σκηνή μας και όλα μας τα συμπράγκαλα, αλλά, με τα παιδιά, ούτε μία τοις εκατό, δεν υπάρχει περίπτωση να παμε.
πρωτα απ’ όλα, στις μικρες ηλικίες, το μεσημερι, τα παιδιά επιβάλλεται να ειναι κατω από στεγη, όχι από τεντα.
υπάρχει σοβαρός κινδυνος θερμοπληξίας, ειδικότερα στις μικρες ηλικίες.
αλλά, εσύ δεν είσαι σαν και μενα: αγχωμένη και τρελλαμένη, οπότε, ευχομαι να περάσετε, το λιγότερο υπέροχα
Απριλίου 3, 2008 σε 9:20 πμ
@ Είδες Βασίλη μου !
Με φαντάζεσαι εμένα στη ζούγκλα να κυνηγάω για να βρω τροφή;;;; αδύνατον !
Ζήλεψα με τις αλλαγές των φίλων μου, χιχι!
Καλημέρα και φιλί γλυκό!
Απριλίου 3, 2008 σε 9:23 πμ
@ Πεταλουδίτσα μου, το μπάνιο σκεφτόμουν κι εγώ παλιά, αλλά δεν είναι τόσο τραγικό (εξαρτάται βέβαια κι από το που θα πας).
Έχω περάσει όμως πολύ καλά σε κάμπινγκ, οπότε φαντάζομαι τα παιδιά θα περάσουν τέλεια!
Θα σας πω μετά αν θα γυρίσω πιο κουρασμένη απ’ ότι θα φύγω !!
Ευχαριστώ για τα καλορίζικα και καλημέρα
Απριλίου 3, 2008 σε 9:30 πμ
@ Ευχαριστώ Μαριλένα μου!
Να σου πω μη με τρελαίνεις τώρα, δεν θέλω και πολύ να φοβηθώ, κι από άγχος κι εγώ άλλο τίποτα.
Όμως φαντάζομαι ότι αν πας σε μέρος με πολύ δροσιά και πολλά δέντρα δεν θα υπάρχει τέτοιο πρόβλημα! Εννοείται ότι θα πρέπει να γίνει πολύ προσεκτική επιλογή της περιοχής!
Θα ρωτήσω και το γιατρό βέβαια για καλό και για κακό
Φιλάκια πολλά
Απριλίου 3, 2008 σε 10:30 πμ
Θα πάτε για Σαφάρι??
μμμ τι Χαβάη τι Σαφάρι!!
Ωραία θα είναι και τα παιδιά θα το χαρούν πολύ νομίζω!!
Φιλιά πολλά !!
Ωραία αλλαγή!!
Απριλίου 3, 2008 σε 11:39 πμ
@ Και σαφάρι και Χαβάη και όλα θα τα κάνουμε, αμέ!!
Και μετά θα γυρίσουμε στο γραφείο για να ξεκουραστούμε
Ευχαριστώ, ζήλεψα τις δικές σας (χιχι)!!!
Φιλάκι γλυκό και καλημέρα!!
Απριλίου 3, 2008 σε 5:11 μμ
Χιχι!! Μιαμ μιαμ οι φραουλίτσες με παγωτό!
Χαίρομαι που σου άρεσε!
Καλοφάγωτο λοιπόν το blog σου!!
Απριλίου 3, 2008 σε 7:52 μμ
Τι νόστιμες φράουλες είναι αυτές; Φιλιά πολλά
Απριλίου 4, 2008 σε 2:42 πμ
Απιστευτος ο μικρος ! Πολυ καλη η αλλαγη του ιστολογιου σου.Οσο για μενα θα με βρσκεις σε νεα διευθυνση… Πατας στο ονομα και ερχεσαι στο ανανεωμενο μπλογκοσπιτικο μου.Την καλημερα μου_
Απριλίου 4, 2008 σε 10:19 πμ
@ Ευχαριστώ ομορφούλα μου,
ήρθε κι έδεσε νομίζω!!
Απριλίου 4, 2008 σε 10:20 πμ
@ Σ’ αρέσουν Βασίλη μου; η θαλασσένια
μου τις κέρασε!
Φιλάκια γλυκά σαν φραουλίτσες!!
Απριλίου 4, 2008 σε 10:21 πμ
@ Καλώς τον ποιητή μας!
Και αναρωτιόμουν τι έπαθε το “σπίτι” σου!
Καλημέρα κι ευχαριστώ
Θα σου έρθω!
Απριλίου 4, 2008 σε 1:40 μμ
Καλημέρα! Νεραιδένια μου!Ηρθα να φάω και άλλες φραουλίτσες!
Απριλίου 4, 2008 σε 1:52 μμ
@ Καλέ πάρε όσες θέλεις!
Αν τελειώσουν θα μου δώσεις κι άλλες
Καλημέρα θαλασσένια μου!
Απριλίου 4, 2008 σε 9:14 μμ
Tελικά πολύ νόστιμες οι φραουλίτσες σου… Φιλιά πολλά
Απριλίου 5, 2008 σε 10:20 πμ
καλημερα νεραιδενια
αυτη η ταβερνα απορω τι το μαγικο εχει και τα δικα μου περιμενουν πως και πως να παμε διακοπες να τρωμε στην ταβερνα…καλο σ/κ σας ευχομαι…
Απριλίου 6, 2008 σε 5:13 πμ
Kαλημερα και καλο υπολοιπο σ/κ ευχομαι…
Απριλίου 6, 2008 σε 8:45 πμ
Ο μικρός σου κάνει ενδιαφέροντες συνειρμούς και το βρίσκω καταπληκτικό. Αυτή τη φαντασία να ‘χαμε κι εμείς οι μεγάλοι και θα ξεφεύγαμε πιο εύκολα απ’ τα τετριμμένα. Καλή σου μέρα. Τα φιλιά μου έχεις!
Απριλίου 7, 2008 σε 9:18 πμ
@ Βασίλη μου σου άρεσαν; πάρε όσες θες!!
Καλή εβδομάδα
Απριλίου 7, 2008 σε 9:19 πμ
@ Penthesila μου, ούτε να περνούσαν όλα από τα χέρια τους κάθε μέρα τέτοια τρέλλα με τις ταβέρνες, και τα δικά μου το ίδιο!!
Φιλάκια πολλά και καλή εβδομάδα!
Απριλίου 7, 2008 σε 9:19 πμ
@ Καλημέρα Poet και καλή σου εβδομάδα
Απριλίου 7, 2008 σε 9:21 πμ
@ Έτσι είναι, η φαντασία των παιδιών δεν έχει όρια ούτε φραγμούς! Μακάρι να μπορούσαμε να την διατηρούσαμε κι εμείς στο πέρασμα των χρόνων αλλά δυστυχώς χάνοντας την αγνότητα και την παιδικότητα, χάνεται κι αυτή!
Φιλάκια πολλά Κατερίνα μου και καλή εβδομάδα!
Απριλίου 7, 2008 σε 10:39 πμ
Μια λαμπερή καλημέρα από τα τρελά νερά, νεράιδα μου
Απριλίου 7, 2008 σε 4:01 μμ
@ Καλησπέρα Βασίλη μου! Τρελά νερά; ποια τρελά νερά;